تهران، دمشق و قاهره؛ مثلثی راهبردی علیه طرحهای آمریکایی
دسته بندی: اخبار پین شده، پیشنهاد سردبیر
کشورهای ایران و سوریه که اخیراً وارد روندی از همگراییهایی عربی به ویژه با مصر شدهاند، در صورت دستیابی به هماهنگی سیاسی، بسیاری از طرحهای آمریکا و رژیم صهیونیستی برای منطقه و جهان را ناکام خواهند گذاشت.
به گزارش قدس آنلاین به نقل از فارس، پایگاه اینترنتی شبکه «المیادین» با انتشار گزارشی تحلیلی به بررسی مثلث منابع بین ایران، سوریه، مصر پرداخته و نوشت حتی باوجود آنکه طی سالهای اخیر روابط نزدیک و عمیقی بین تهران و قاهره وجود داشته، اما بهبود مناسبات آنها در این برهه زمانی میتواند گویای الگویی از روابط راهبردی باشد.
شکست طرحی به نام «خاورمیانهای به نفع اسرائیل»
المیادین در مقدمه این گزارش مینویسد: روابط مصر و ایران از حداقل روابط در سطح دیپلماتیک فراتر خواهد رفت و به سطح راهبردی خواهد رسید. این گزاره ممکن است با توجه به همراهی مصر با قرارداد «کمپ دیوید» و سردی روابطش با ایران از زمان استقبال قاهره از شاه مخلوع، عجیب و مذموم به نظر برسد، اما نتیجهگیری فوق تمایل یا ارزیابی از مرحله فعلی روابط دو کشور درآستانه گشایش محسوس نیست؛ گشایشی که به تدریج جایگزین روابط قبلی ایرانی-عربی در سطح کل منطقه شده است.
در ادامه این گزارش میخوانیم: اگر نسخه اول خاورمیانه و معامله قرن به دلیل شکست بزرگ دشمن اشغالگر در مقابل حزبالله لبنان در سال ۲۰۰۶ سقوط کرده بود، و همچنین استقامت سوریه پس از دهه سیاه و تشدید مقاومت مردمی در فلسطین اشغالی نبود، شاهد نسخه خطرناکتری از پروژههای پی در پی خاورمیانه بودیم که در پروژههای عظیم و از دو جهت ظاهر شد. جهتی که دشمن صهیونیستی را از طریق اردن به خلیج فارس متصل میکرد و از طریق عراق منطقه خلیجفارس را به ترکیه گره میزد؛ اما نقاط خطرناک و اهداف این پروژه عبارتند از:
– منزوی کردن ایران با به حاشیه راندن نقش تنگه هرمز از تجارت جهانی و نفت
– منزوی کردن مصر با به حاشیه راندن نقش آن در کانال سوئز
– منزوی کردن سوریه در مرزها و راههای مهم زمینی و دریایی آن به سمت اروپا
– پیوند مسیر اول خلیجفارس و تلآویو به بندر حیفا؛ آنچه سوریه در دهه سیاه تروریستی و سپس بمباران بیروت شاهد آن بود، مقدمهای برای پیشرفت رژیم صهیونیستی در این مسیر بود.
المیادین در ادامه نوشت: طرح خاورمیانه جدید اما نقشههای اقتصادی-سیاسی جدید خود را از طریق ترکیبی از راهآهن، بنادر، جادههای زمینی بینالمللی و کانالهای آبی باز و بسته پیگیری شد. طرحی که درصدد بود تا بنادری را که در سواحل فلسطین اشغالی مانند حیفا و عسقلان وجود دارند، جایگزین نقش کانال سوئز و تنگه هرمز کند؛ بنادری که همگی شریانهای شمالی پروژه «نئوم» عربستان را تشکیل میدهند.
