به گفته محمد قاسم‌پور، مهم‌ترین پیام این مستند، تصویر ارادت ایرانی‌ها به واقعه کربلاست و از این رو این مستند در بسیاری از صحنه‌ها، تأثیرگذار است و سبب غلیان احساس تماشاگر می‌شود.

«صحنه آخر» اجرایی دوزبانه دارد و همین مزیت، تعزیه حصیرآباد را از سایر تعزیه‌ها متمایز می‌کند. قاسم‌پور زاده اهواز است و از آنجا که شاهد تعزیه‌های زیادی در محله حصیرآباد بوده، این مستند را در اهواز ساخته است.

ایده «صحنه آخر» تا تبدیل آن به طراحی سناریو حدود دو سال و نیم زمان برده است. در این مستند، مردم به صورت برنامه‌ریزی نشده و غریزی وارد صحنه تعزیه می‌شوند و نقش پیدا می‌کنند.

پیوند مردم ایران با واقعه عاشورا و بهره‌ای که این مستند از این اعتقاد ناگسستنی برده است، موجب شده «صحنه آخر» با اقبال مخاطب مواجه شود و تحسین منتقدان را برانگیزاند.

این مستند تجربه‌های موفق جشنواره‌ای داشته و در جشنواره‌های خارجی و  داخلی یزد، خوزستان و جشنواره حقیقت به نمایش درآمده و با اقبال روبه‌رو شده است.

وقتی «شمر» سوژه یک فیلم می‌شود

بر خلاف سایر آثار عاشورایی، شخصیت اصلی «صحنه آخر» منفورترین شخصیت کربلا یعنی شمر بن ذی الجوشن است.

قاسم‌پور، کارگردان «صحنه آخر» درباره دلایل انتخاب نقش شمر به عنوان شخصیت اصلی این مستند می‌گوید: ما در این مستند به سراغ نقش‌هایی مثل امام حسین(ع) یا حضرت عباس(ع) نرفتیم زیرا پرداختن به چنین شخصیت‌های بزرگی کار ساده‌ای نیست و نمی‌توانستیم آن‌ها را به عنوان شخصیت اصلی قرار دهیم. از طرفی «شمر» در واقعه عاشورا و رقم زدن تاریخ این واقعه نقش مهمی دارد. او فرماندهی بخشی از سپاه عمر بن سعد را بر عهده داشت و به دستور او، پس از شهادت بسیاری از اصحاب امام حسین(ع)، دشمنان به سوی خیمه‌ها حمله بردند. شمر پس از فرو بردن نیزه خود در خیمه امام حسین(ع) دستور داد تا آتش بیاورند و خیمه را با افراد درون آن بسوزانند که لعن و نفرین‌های زیادی را برای همین مسئله به جان خرید. در ساعات پایانی جنگ و زمانی که امام حسین(ع) جراحت‌های بسیاری دیده بود، شمر ایشان را به شهادت رساند و سرشان را از بدن جدا کرد.

نقش شمر به واسطه این تاریخچه و همچنین حس و حال درونی تعزیه‌خوان‌هایی که معمولاً نقش شمر را بر عهده می‌گیرند و شمرخوانی می‌کنند، بار دراماتیکی زیادی دارد در نتیجه، تصمیم گرفتم با پرداختن به این سختی، موضوع را از این زاویه دید روایت کرده و شخصیت ایفاگر نقش «شمر» را به‌عنوان سوژه اصلی مستند انتخاب کنم.