به گزارش قدس آنلاین، این نشست با حضور محمدرضا شفیعی کدکنی و با سخنرانی جلیل مستشاری، زیبا اشراقی، بهرام دبیری، فرهود امیرانی، آوا مشکاتیان، یلدا ابتهاج و علی دهباشی در تالار فردوسی خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار شد.

شفیعی کدکنی طی سخنانی در این مراسم گفت: در اینجا به احترام یکی از بزرگترین شاعران تاریخ ادبیات ایران جمع شدیم و بنا دارم که سایه را در چشم انداز فشرده ای از دیدگاه تجربه های شخصی خودم که تقریبا نزدیک 70 سال آشنایی با آثار سایه و حدود 60 سال دوستی از نزدیک با شخص ایشان، توصیف کنم.

این ادیب و پژوهشگر ایرانی افزود: اگر بخواهم آنچنان که حق اوست و نیاز فرهنگ ملی ما اقتضا می کند صحبت کنم نه حوصله شما و نه چنین مجلسی گنجایش وقت این حرفها را ندارد اما چشم انداز بسیار کوچکی از جایگاه سایه را در تاریخ ادبیات ایران می گویم.

استاد تاریخ ادبیات دانشگاه تهران گفت: در این جایگاه به ادبیات معاصر با نگاه دیگری می نگرم، جدای از تقسیم کردن جریانهای تاریخ ادبیات ایران به پیش از اسلام و بعد از سلام و در ادواری که با آنها آشنایی دارید، به دوران ظهور مطبوعات و رسانه ها می رسیم، از این منظر جامعه ما و همه جوامع بشری در دوسوی ماقبل مطبوعات و رسانه ها و مابعد مطبوعات و رسانه ها قرار می گیرند.

وی با بیان اینکه در این تقسیم بندی، برخی شاعر تاریخ مطبوعات و رسانه ها هستند و عده ای شاعر تاریخ ادبیات، خاطرنشان کرد: سایه از نظر من، شاعر تاریخ ادبیات ایران است.

فکر این تقسیم بندی، شما را رها نخواهد کرد

این شاعر توضیح داد:  بسیاری هستند که ممکن است درباره آنها اغراق شده باشد و برخی از شما هم شیفته شان هستید اما تجربه نشان داده که آنها کمتر شاعر تاریخ ادبیات هستند و بیشتر شاعر تاریخ مطبوعات اند ولی من به عنوان یک معلم درس ادبیات در دانشگاه، به عرضتان می‌رسانم، سایه، بدون تردید، بدون تردید، شاعر تاریخِ ادبیات ایران است.

شفیعی کدکنی اظهار داشت: همه شما به جز کسانی که غرض دارند می پذیرید که ما این دو نوع شاعر را در دویست سال اخیر داشتیم و با گسترش رسانه ها و وسایل ارتباط جمعی، شاهد صف آرایی میان شاعران تاریخ ادبیات و شاعران تاریخ مطبوعات و رسانه ها خواهیم بود.

او تاکید کرد: کسی همچون سایه که در جایگاه شاعر تاریخ ادبیات ایستاده، روز به روز بر عرصه اقتدار معنوی او افزوده می شود و هرگز از جایگاهی که در میان ملت خودش به دست آورده فروتر نمی رود بلکه همیشه در حال تعالی است اما شاعرانی که جایگاهی مطبوعاتی و رسانه ای دارند طلوع و غروبشان مرتبط با حوادث اجتماعی و نقش رسانه ها است.

شاعر مجموعه «طفلی به نام شادی» سایه را یک شاعر بزرگ تاریخ ادبیات ایران در کنار بزرگانی چون حافظ و سعدی تا ملک الشعرای بهار دانست و گفت: متاسفانه در مملکت ما گاهی مطبوعات و رسانه ها نقش مخربی دارند. من قصد توهین به هیچ یک از رسانه های ارتباط جمعی یا شخص خاصی را ندارم ولی نگاهی که به شما درباره سایه گفتم درباره اینکه برخی مانند سایه در تراز شاعران تاریخ ادبیات ایران هستند و برخی از مشاهیر عصر ما شاعران تاریخ مطبوعات و رسانه ها، وضعیت را برایتان روشن خواهد کرد چون از این لحظه تا وقتی که زنده هستید این فکر و این تقسیم‌بندی شما را رها نخواهد کرد.