به گزارش قدس خراسان، ماه مبارک رمضان سال ۱۴۴۵، یادآور حادثه‌های بسیار ناگوار و تلخ در تاریخ عالم انسانیت و حیات بشری است، امروز  چهارده قرن و ۵ سال از شهادت مظلومانه اولین موحد واقعی مکتب اسلام، معلّم نمونه مدرسه الهیات قرآن و وصیّ و جانشین بر حق حضرت رسول اکرم (ص)، عدالت مجسّم، یار مظلوم و خصم ستمگران، انیس و مونس و پدر یتیمان، صاحب ولایت مطلقه الهیه، و باب مدینه علم نبوی و صاحب کرامات و فضائل مرتضوی، حضرت امیرالمؤمنین علی‌ابن ابی‌طالب (ع) می‌گذرد.

امروز جهان بشریت و جهان علم و ادب، چهارده قرن و پنج سال است که در سوگ فقدان و مصیبت غم‌بار آن امام عزیز، عزادار و سوگوار است. در این چهارده قرن، چه گذشت بر دوستان و شیعیان آن حضرت؟! چه ظلم و ستم و بی‌عدالتی‌ها که بر آنها روا داشتند! هزاران انسان مظلوم و بی‌دفاع را به جرم شیعه علی (ع) بودن شهید نمودند و بسیاری را شکنجه‌های سخت دادند و شمار زیادی از آن‌ها را تبعید کردند و بسیاری از پدران و مادران را به واسطه شهادت فرزندانشان در راه ولایت داغدار کردند؛«فَقُتِلَ مَن قُتِلَ وَ سُبِی مَن سُبِی وَ أقصِی مَن أقصِی»

اما کلانشهر مذهبی مشهد به عنوان بزرگترین شعر مذهبی شیعیان، مفتخر به حضور نورانی و معنوی پاره تن رسول الله(ص) قرنهاست کانون شیعیان ایران و دیگر نقاط جهان است، شهری که روی مناسبت‌های مذهبی تقویم همچون شهادت امیرالمومنین (ع) حساس است و دسته های مذهبی هر ساله در شهادت ها و میلادهای ائمه(ع) برای عرض ادب و ارادت راهی حرم مطهر رضوی میشوند.

امروز دوشنبه ۱۳ فروردین ۱۴۰۳ هم دسته عزاداری علوی همچون سال‌های گذشته به توصیه مرحوم آیت الله العظمی صافی گلپایگانی و دعوت علمای اعلام، همزمان با روز شهادت امیرمومنان علیه السلام همراه با هیئت‌های مذهبی و عموم عزاداران به سمت حرم مطهر امام رضا (ع) حرکت کردند.

راهپیمایی از مدرسه آیت الله العظمی خویی آغاز شد، قبل از حرکت پیاده‌روی به سمت حرم رضوی، آیت‌الله سیدجعفر سیدان، استاد حوزه علمیه مشهد به ایراد سخن پرداخت و در بخشی از سخنان خود ضمن دعا برای فرج امام زمان(عج) گفت: امروز روز مصیبت شخصیتی الهی و جامع همه حقایق و آموزنده همه برنامه های رستگاری و سعادت یگانه خلقت پس از پیامبر (ص) شهادت حضرت امیرالمومنین است، شهادتی که جا دارد جان جهان در این شهادت عزادار باشد.

او افزود: به فضل الهی این اجتماع عظیم برای عرض ادب و تسلیت به محضر امام رضا(ع) و به توصیه مرجع عالیقدر آیت الله صافی گلپایگانی سالهاست برگزار میشود.

فضائل امیرالمومنین(ع) کلمات الله است

این استاد حوزه علمیه با بیان اینکه اساس این کشور بر مبنای مذهب تشیع است، با ذکر مناقب امیرالمومنین (ع) در تفسیر آیه ۲۷ سوره مبارکه لقمان گفت: خداوند در این آیه میفرماید «وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ مَا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ اللَّهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ» یعنی اگر همه درخت‌های روی زمین جنگلها باغ ها قلم بشود و دریاها مرکب بشوند و این قلمها و مرکب ها به کار گرفته شوند ولی کلمات پروردگار تمام نخواهند شد.این کلماتی که چنین عظمت دارند چه کلماتی هستند؟ گاهی به معنای معلومات حضرت حق و گاهی به معنای تمامی خلقت است، ولی ایات شریفه قرآن علاوه بر ظاهری که دارند باطنی هم دارند، تاویل این آیه هم در حدیث رسیده است و آن کلمات یعنی فضائل وجود امیرالمومنین علی (ع) و ائمه معصومین(ع) که فرمودند تاویل این آیه ما هستیم. یعنی فضایل و مکارم آنها در حدی است که هر چقدر نوشته شود، باز هم پایانی ندارد.

آیت الله سیدان افزود: امروز همه افتخار کنیم که شناختی نسبت به حضرتش داریم و به عنوان عزای آن حضرت دور هم جمع هستیم.

در ادامه ذکر مصیبت و مداحی در سوگ مظلومیت امام علی(ع) بیان شد.

سپس شیعیان و دلدادگان اولین مظلوم عالم بر سر و سینه زنان و با دلی خون‌بار از این مصیبت از چهارراه خسروی مشهد به سمت حرم رضوی حرکت کردند تا شهادت اسوه تقوا و عدالت را به امام رضا(ع) تسلیت گویند.

دسته های عزاداری با پرچم های بزرگ سیاه که مظلومیت نام امیرالمومنین (ع) روی آن، چشمان رهگذران و کسبه را هم بی اختیار بارانی میکرد و همزمان صدای طبلهای عزا که انگار فریاد می‌زدند ای مردم ازین پس این شما و این دنیای بدون علی و سوز صدای دمام های جوانان جنوبی همه و همه یادآور محراب خونین مسجد کوفه بود و مظلومیت مولایی که بعد از  ظلم اصحاب سقیفه و دفن شبانه همسر فداکاری چون فاطمه زهرا(س) سر در چاه میکرد و دردهایش را به چاه می‌گفت تا وحدت امت اسلامی خدشه دار نشود.

طبل ها را می‌کوبیدند و دمام ها می‌گریستند آسمان با قطرات اشک خود عزاداران را همراهی میکرذ، زنها با چشمهای گریان دست حسرت بر سر میزدند و مردان بر سینه کودکان می‌گریستند، آسمان میگریست و زمین خاک حسرت بر سرش میریخت و منادی فریاد میزد «تهدَّمَت واللهِ ارکانُ الهُدی، قُتِل ابنُ عمِّ المصطفی، قُتِل علیٌّ المرتضی؛ ارکان هدایت فروریخت، پسر عمّ پیغمبر را کشتند، علی بن ابی طالب را شهید کردند.»