برایش مقام تولیت آستان قدس رضوی، قوه قضائیه یا ریاست جمهوری فرقی نمی‌کرد، معرفت به مردم محروم و همنشینی با آن‌ها از منش اخلاقی او به شمار می‌رفت. این ارادت دوطرفه بود، مردم هم او را دوست داشتند و قدردان زحماتش بودند.

وقتی خبر شهادتش رسید غم بر دل مردم محروم نشست و به این فکر افتادند بعد او چه کسی خواهد توانست حامی آن‌ها باشد. تمام سال‌هایی که بین آن‌ها گذشت را مرور می‌کنند و فقط یک خاطره از او در گوشه ذهنشان تداعی می‌شود؛ مسئولی با نماد خوش‌قولی.

اواخر خردادماه طولانی‌ترین پیاده‌روی اربعین در بیست‌وسومین سال خود راهی کربلا شد و این حرکت ارزشمند که با خاطراتی از رئیس‌جمهور شهید همراه است، روزنامه قدس را بر آن داشت در آستانه چهلمین روز شهادت آیت‌الله رئیسی گزارشی از این کاروان و جنس ارادت مردم محروم و ساکنان حاشیه شهر مشهدالرضا(ع) در مورد این شهید خدمت داشته باشد که مشروح آن را در ادامه می‌خوانید.

بدرقه‌کننده شهید

امسال حال و هوای اعضا و بدرقه‌کنندگان کاروان با سال‌های قبل فرق داشت. جای خالی یک نفر میان مشایعت‌کنندگان احساس می‌شد، کسی که از طیف آنان نبود ولی همفکر، هم‌عقیده، همدل و حامی آن‌ها بود. محمد بهلولی پیرمرد ۵۸ ساله چند سال این توفیق را نصیب خود کرده با کاروان پیاده راهی کربلا شود و حامل عَلَم کاروان باشد. او با یادی از این شهید گرانقدر، افسوس از نهانش بلند شده و در گفت‌وگو با روزنامه قدس چنین می‌گوید: « شهید آیت‌الله رئیسی مردمی بود و بین مردم بودن را دوست داشت، این را می‌توان از وفای به عهدش فهمید. او سال نخست ریاستش در قوه قضائیه نتوانست برای سخنرانی و بدرقه کاروان بیاید و ما هم به حساب اینکه سرش شلوغ است به یکدیگر می‌گفتیم ممکن نیست امسال آقای رئیسی بیاید، اما ظهر روز حرکتمان در کمال ناباوری با حضورش در بین خود مواجه شدیم؛ او همه ما را غافلگیر کرد. این مرد بزرگ همیشه به ما توصیه می‌کرد در این راه کمتر حرف بزنید و بیشتر ذکر بگویید و برای فرج حضرت حجت(عج)، سلامتی اسلام و مسلمین دعا کنید».

‌

در سوگ حامی محرومان

جوانی هم که خود را برادرخانم آقای بهلولی معرفی می‌کند، در ادامه صحبت‌های او یادآور می‌شود: «آقای رئیسی پیش از سمت‌هایشان در مقام تولیت آستان قدس و ریاست جمهوری زیاد به مجتمع رفت و آمد داشتند و خیلی هم گره از کار مجتمع باز می‌کردند. در زمان تولیتشان هر چند فرصت برای رفت و آمدشان کمتر شد ولی حمایتشان از حاشیه شهر بیشتر بود. ایشان برای مراسم‌ اهل‌بیت(ع) کمک‌رسان بود. شهید رئیسی در منطقه ما مرید و ارادتمند بسیار داشت و ما هم وظیفه خود دانستیم برای قدرشناسی از زحمات ایشان برای محرومان حاشیه شهر در مراسم تشییع پیکر مطهرشان شرکت کنیم و این کمترین کاری بود که ما می‌توانستیم در قبال حمایت‌ها و خدمات او داشته باشیم».

امانت امام رضا(ع) و سخاوت تولیت

خانم میانسالی هم که خود را معصومه محمدزاده و همسر آقای بهلولی معرفی می‌کند در تکمیل صحبت‌های همسر و برادرش اضافه می‌کند: «شب‌های احیا ماه مبارک رمضان زمینی در مجاورت پارک رجا با فرش‌های منازل بچه‌های مجتمع بقیه‌الله مفروش می‌شد. ما یک هفته فرش نداشتیم تا مراسم سه شب احیا تمام شود. اما زمانی که شهید آیت‌الله رئیسی در سمت تولیت آستان قدس قرار گرفتند، حمایت‌هایشان شامل حال ما شد و ایشان برای این شب‌ها دستور می‌دادند فرش‌ها و کتاب‌های دعا از حرم مطهر به صورت امانت به این منطقه داده شود. با حُسن توجه ایشان ما الحمدلله در این شب‌ها مشکلی نداشتیم».

شهید جمهور سخنران کاروان پیاده

مشهد، خاستگاه نخستین گام‌ها و حرکت‌های مذهبی و فرهنگی است و سال‌هایی که هنوز اربعین با پیاده‌روی نجف تا کربلا میان مردم رسمیت نداشت مردم انقلابی و ولایت‌مدار محروم‌ترین نقطه شهر مشهد حرکتی ارزشمند را سرزبان‌ها انداختند. صحبتی هم با محمد رجبی رئیس مجتمع بقیه‌الله و مسئول این کاروان پیاده داشتیم که او در قدرشناسی از شهید آیت‌الله رئیسی کم نگذاشت و به خبرنگار ما گفت: «حاج آقای رئیسی عنایت خاص به این کاروان داشتند و چندین سال سخنران بدرقه کاروان بودند. سخنرانی ایشان پیش از حرکت یک لطف بزرگی در حق کاروان بود که انجام می‌دادند. توصیه داشتند حرکتتان تبلیغی باشد و با این نگاه حرکت کنید. هر شهر و روستایی که وارد می‌شوید اثرگذار باشید. چون ارادت خاصی به حضرت رقیه(س) داشتند، به ما هم توصیه می‌کردند این قدم‌ها را به یاد سه ساله اباعبدالله(ع) برداریم و مصیبت‌های ایشان را یاد کنیم».

وفای به عهد شهید جمهور

بزرگان ما همیشه توجه ویژه‌ای به وفای عهد داشتند و بدعهدی با منش آن‌ها همخوانی ندارد. در تأیید این کلام آقای رجبی به ذکر خاطره‌ای از رئیس جمهور شهید می‌پردازد و چنین بیان می‌کند: «زمانی که ریاست قوه قضائیه را داشتند، یک‌بار ایشان را در حرم دیدم و از شهیدآیت‌الله رئیسی قول گرفتم صبح حرکت کاروان طبق سنوات گذشته برای سخنرانی تشریف بیاورند. متأسفانه این اتفاق ممکن نبود اما وفای‌عهد ایشان ستودنی بود با اینکه تیم حفاظت ایشان را از آمدن منع کرده بودند، اما این مرد بزرگ به درخواست ما بی‌تفاوت نبودند و ظهر خودشان را سرزده به کاروان رساندند. یادم نمی‌رود ایشان از اعضای کاروان عذرخواهی کردند که نتوانستند برای سخنرانی بیایند و یک ۲۰ دقیقه‌ای برای بچه‌ها صحبت کردند. زمانی که رئیس جمهور شدند و نمی‌توانستند بیایند، برای کاروان پیام می‌فرستادند».

پشتوانه بسیار عظیم

در کلام همه مردم محروم و حاشیه‌نشین یک کلمه بسیار به چشم می‌آمد و آن هم پشتوانه و حامی است. این را از کلام مسئول مجتمع بقیه‌الله برداشت کردم وقتی اذعان کرد: «با توجه به موقعیت‌های خاص که ایشان داشتند اگر به مشکل مالی برمی‌خوردیم، گره‌گشا و کار راه‌انداز بودند. شب‌های قدر، جمعیت ۷ و ۸ هزار نفری برای مراسم می‌آمدند. در زمان تولیتشان با وجود مشغله بسیار یک شب نیز خودشان سخنرانی را قبول می‌کردند و از غذای مهمانسرای حضرت برای احیای این منطقه می‌فرستادند. مردم حاشیه شهر پشتوانه بسیار عظیم خود را از دست دادند».