مسعود پزشکیان پیرو وعده اعلام شده در پایان اولین نشست خبری با خبرنگاران داخلی و خارجی، در پاسخ به این پرسش که تولید روزانه بنزین تا پایان برنامه هفتم توسعه باید به ۱۲۹ میلیون لیتر برسد که در صورت تحقق باز هم ایران در طول ۵ سال آینده با بحران ناترازی بنزینی مواجه خواهد شد. مشخصا برنامه دولت جنابعالی در زمینه آزادسازی بنزین چیست؟ پاسخ داد: برخی گلایه می‌کنند که چرا مسئولان دولت درباره ناترازی بنزین سخن می‌گویند و مردم را نگران می‌کنند.

من از روز اول، به مردم تعهد داده‌ام که با آنها صادق باشم. مسئله بنزین امروز یک چالش جدی برای کشور ماست. ما با واقعیت‌های سختی در این زمینه روبرو هستیم. از یک طرف، مصرف بنزین در حال افزایش است و از طرف دیگر، ظرفیت تولید ما محدودیت‌هایی دارد. بخش قابل توجهی از درآمدهای ارزی کشور نیز در این شرایط دشوار تحریمی، صرف واردات بنزین می‌شود. در عین حال مشکلات مزمن دیگری مثل کیفیت خودروها و مصرف بالای سوخت نسبت به میانگین جهانی را نیز داریم که نکته بسیار مهمی است.

وی افزود: با تمام این تفاسیر، طرح این دغدغه‌ها در حوزه عمومی، به این معنا نیست که دولت اراده کرده با گران‌سازی بنزین فشار مضاعفی را روی دوش مردم و معیشت آنها وارد کند. در دولت وفاق ملی، عهد کرده‌ایم که هیچ تصمیمی را بدون همراهی جامعه و رضایت آنها نگیریم. سیاست دولت در قبال بنزین، موضوع حساسی است که نیاز به بررسی‌های دقیق و کارشناسی دارد.

پزشکیان گفت: شخصا معتقدم، تصمیم‌گیری در این زمینه نیازمند توجه به زوایای مختلفی است که باید به آن فکر کنیم. در درجه اول باید به دنبال راه‌هایی باشیم که بتوانیم ظرفیت تولید بنزین در کشور را بیشتر کند. این کار می‌تواند شامل نوسازی پالایشگاه‌های موجود، افزایش ظرفیت آن‌ها یا حتی احداث پالایشگاه‌های جدید باشد. در درجه دوم، باید به دنبال کاهش مصرف بنزین از طریق بهینه‌سازی مصرف سوخت در خودروها و توسعه حمل و نقل عمومی باشیم. در گام سوم نیز باید به دنبال مطالعه طرح‌هایی برای اصلاح نظام یارانه‌ای بنزین باشیم. اصلاح نظام یارانه‌دهی لزوما به معنای آزادسازی نیست. می‌توان به دنبال طرح‌های آلترناتیو مثل سهمیه‌بندی هوشمند یا سیاست‌های دیگری رفت که کمک کند ما به این ناترازی که واقعا در حال اتلاف منابع ملت ایران است، غلبه کنیم.

رئیس‌جمهور گفت: اما نکته مهم این است که هر تصمیمی در این زمینه باید با در نظر گرفتن شرایط اقتصادی مردم و توام با رضایتمندی آن‌ها باشد. ما به هیچ عنوان نمی‌خواهیم فشار مضاعفی به مردم، خصوصا اقشار متوسط و کم‌درآمد وارد شود. اولویت کشور مدیریت مصرف، افزایش تولید و حفاظت از منافع مصرف‌کنندگان است. این مسیر پیچیده‌ای است که حتما باید با دقت و حساسیت آن را طی کرد.