امین غلام نژاد- هر نیم‌روز یک شایعه تازه؛ از ایتالیا تا ترکیه، از فرانسه تا لیگ‌های سطح پایین‌تر. اما در عمل هیچ پیشنهاد جدی از سوی تیم‌های بزرگ اروپایی برای طارمی روی میز نیست. آنچه وجود دارد، بیشتر ساخته و پرداخته دلال‌ها و ایجنت‌هاست؛ تلاش برای گرم نگه داشتن بازار بازیکنی که به نظر می‌رسد دوران اوجش را پشت سر گذاشته است.

حقیقت این است که در فوتبال امروز، جایی برای مهاجمان سی‌وچندساله در سطح اول اروپا کمتر و کمتر می‌شود. وقتی بازیکنان ۱۵ ساله در آرسنال و استعدادهای ۱۸-۱۹ ساله در رئال مادرید، بارسلونا و میلان فرصت بازی پیدا می‌کنند و می‌درخشند، طبیعی است که مربیان بزرگ حاضر نباشند ریسک سرمایه‌گذاری روی بازیکنی را بپذیرند که مسیر نزولی‌اش آغاز شده است.

پنجره نقل‌وانتقالات رو به پایان است و هنوز خبری از قرارداد جدی برای طارمی نیست. به همین دلیل به نظر می‌رسد انتخاب‌های او محدود خواهد شد: یا پذیرش پیشنهادهایی از لیگ‌های سطح دو و سه اروپا، یا بازگشت به لیگ‌های حوزه خلیج فارس. جایی که مثل بسیاری از ستاره‌های سابق، می‌تواند چند سال پایانی فوتبالش را با دستمزدهای بالا سپری کند و بیش از هر چیز به فکر جمع‌کردن سرمایه برای آینده باشد.

واقعیت تلخ اما روشن است: دوران طارمی در سطح اول فوتبال اروپا رو به پایان است. او حالا در موقعیتی ایستاده که باید میان جاه‌طلبی فوتبالی و آینده مالی تصمیم بگیرد؛ تصمیمی که می‌تواند مسیر باقی‌مانده دوران حرفه‌ای‌اش را مشخص کند.