امان الله قرایی مقدم می افزاید: مهاجری که به صورت غیر قانونی در کشوری زندگی می کند قانون او را به رسمیت نمی شناسد و این موضوع می تواند نقشی پر رنگ در شکل گیری آسیب های اجتماعی داشته باشد.

نتیجه تحقیقات جامعه شناسی در شهرهای بزرگ نشان می دهد مهاجران غیرقانونی در بیگانگی و تنهایی به سر می برند و بی هویت هستند و از دیدگاه مکتب شیکاگو در مورد جرم شناسی، احتمال هر نوع آسیبی از آسیب های اجتماعی از این گونه مهاجران دور نیست.

بر اساس این مکتب، خلافکاران در انبوه انسان ها گم می شوند و ترس از شناخته شدن ندارند. به همین دلیل به انواع آسیب های اجتماعی روی می آورند که کم ترین آن مواد مخدر است.

این جامعه شناس ادامه می دهد: بنابر مکتب جامعه شناسی شیکاگو، شهرهای بزرگ پناهگاه و محل امنی برای خلافکاران است و فرقی هم ندارد که این خلافکاران از کشور خودی باشند یا خلافکاران بیگانه که نه شناسنامه ای دارند و نه هویت شناخته شده ای.

این دسته از مهاجران می توانند دست به هر کاری از جمله خشونت بزنند که در بروز خشونت دلایل مختلفی از جمله کسب درآمد، مسئله اقتصاد، تفاوت های فرهنگی، پیدا کردن شغل و غیره دخالت دارد.

در حقیقت ساماندهی مهاجران از هر کشوری که باشند نقش بسیار مهمی در حفظ امنیت و آرامش جامعه ایران دارد.

بیکاری کارگران ایرانی

قرایی مقدم ادامه می دهد: ما در کشور خود با مسئله بیکاری شدید کارگران ساده رو به رو هستیم. این در حالی است که کارگران اتباع موقعیت شغلی کارگران ما را تصاحب کرده اند.

البته ناگفته نماند برخی کارگران ایرانی مانند کارگران افغانی رضایت کارفرمایان را فراهم نمی کنند بنابراین همه را با یک چوب نرانیم و درباره همه مهاجران به طور یکسان قضاوت نکنیم.

به هر حال باید با همه اتباع با احتیاط رفتار شود و به افرادی که کارت شناسایی و کارت اقامت ندارند مجوز ورود ندهند.

مهاجران بدون هویت باید به کشور خود بازگردانده شوند چراکه بر اساس مکتب شیکاگو چون آن ها ترسی از شناخته شدن ندارند و بی هویت هستند به هر کار خلافی دست می زنند.

رابطه حاشیه نشینی با آسیب های اجتماعی

این جامعه شناس ادامه می دهد: از دیگر معضلات شهرهای بزرگ، حاشیه نشینی است. در حاشیه شهرها به دلیل اینکه تجانس فرهنگی وجود ندارد و حاشیه نشینان عمدتا مهاجر هستند آمار خلافکاری زیاد است.

اصولا یکی از عوامل مهم در بروز انواع آسیب های اجتماعی حاشیه نشینی و وجود مهاجران غیرقانونی است. متأسفانه ما در ایران حدود ۱۴میلیون حاشیه نشین داریم و حاشیه نشین مساوی است با خلافکاری و بروز آسیب های اجتماعی و فرهنگی.

بیشتر کودکان کار از اتباع هستند

این جامعه شناس بیشتر کودکان کار را از اتباع می داند و می گوید: عمده کودکان کار از کودکان مشغول در کوره های آجرپزی تا کودکان کار خیابان و سر چهارراه ها جزو اتباع هستند که از کشورهای مختلف به ایران آمده اند و به دلیل اینکه بدسرپرست، بی سرپرست یا تک سرپرست هستند می توانند زمینه ساز بروز انواع آسیب ها در جامعه شوند و به انواع خلاف های اجتماعی روی آورند.

در این میان دختران بیش از پسران در معرض خطر هستند که به دلیل نیاز خانواده و بیکاری یا درآمد بسیار کم سرپرست خانواده مجبور به کار در کارگاه ها یا در خیابان شده اند.

قرایی مقدم درباره خشونت برخی مهاجران توضیح می دهد: در مهاجران خشونت هایی دیده می شود که دلیل آن، تحقیرهایی است که از سوی دیگران در اجتماع و محیط های کار خود تجربه می کنند. در کشور ما قانونی برای تعیین تکلیف این افراد وجود ندارد یا مثل بقیه کشورها خدماتی به آن ها ارائه دهد.

بیشتر این افراد تحت فشارهای زیادی به زندگی خود ادامه می دهند و سودجویان از آن ها بیگاری می کشند. بنابراین مهاجرانی که از راه های گوناگون در جامعه مورد تحقیر و بی توجهی قرار می گیرند، تن به کارهای خطرناک می دهند.

اقدام دولت برای ساماندهی مهاجران غیر قانونی اقدامی بسیار به جاست. اگر قرار است مهاجران در کشور ما بمانند باید ساماندهی شوند و برای مثال مجوزهایی به آن ها داده شود که بر اساس آن بتوانند کار کنند، در غیر این صورت به کشورشان برگردانده شوند.

افغان ها مردم خوبی هستند که به ما پناه آورده اند و سخت کار می کنند در ازای این، توقعات کمی دارند که انجام نشدن آن خشم آن ها را برانگیخته می کند.